Waarom een Kort Bezoek aan Lego World Lang Genoeg was

“Het perfecte familie-uitje voor in de Herfstvakantie”, las ik op verschillende media. Over onze eerste keer in Lego World vorig jaar waren we enthousiast, dus waarom niet weer? Maar toen gingen we op een rustige schoolstudiedag in de vakantie van de verstgelegen regio…

Tijdens het online bestellen van de tickets schrok ik trouwens wel, want € 19,50 entree kwam neer op € 97,50 voor ons vijven. Wauw, dat was niet gratis! Kennelijk had ik dit verdrongen van vorig jaar. Maar voor “een perfect familie-uitje” moest ik wat overhebben, nietwaar?

LegopubliekToen we richting de ingang van de Jaarbeurs liepen, concludeerde Gamer: “we zijn in ieder geval niet alleen”. Een heel mooie en positieve insteek. “Het lijkt wel Kijkduin”, zei onze Pokémon Go fan verbaasd. “Ik bedoel er niks mee, maar wanneer gaan we eigenlijk weer naar huis?”, vroeg de oudste een paar minuten later. Zij houdt niet van grootschalige drukte en lawaai (ze is de enige niet). “We blijven tot sluitingstijd 17.00 uur. Deze dag kost 100 euro (daar kwam nog € 40,- voor parkeren en drinken bij, maar dat wist ik toen nog niet), dus we moeten zo lang mogelijk blijven!”, antwoordde ik onredelijk. Dat sloeg nergens op, dat wist iedereen.

Lego World is ruim opgezet, maar rondom de bouwwerken en activiteiten was dit niet te merken. Met bewondering en verbazing keek ik naar de ouders en kinderen die in de rijen stonden te wachten. Dat had de organisatie van Lego World kennelijk verwacht want de hotspots waren afgezet met ‘wachtrijproducten’. Dat is geen moeilijke rekensom natuurlijk, met één legoblokjesprinter voor zo’n 10.000 bezoekers bijvoorbeeld. Maar ik heb er dus heel veel moeite mee mak in zo’n rij te staan. “Ik ga daar niet voor wachten, ik ben toch niet gek”, zei ook Dolly verontwaardigd. Voor de Stormbaan maakte ze drie keer een uitzondering gelukkig.

LegoVerbijsterend. Te veel ouders staan gewoon vooraan bij (tafels met) bouwwerken. Of blijven lekker zitten op de randen van de ‘legoblokjeszwembaden’, zodat andere kinderen niet erin kunnen. Druk bouwen aan overvolle tafels met wachtende kinderen achter zich (terwijl hun eigen kind allang is afgehaakt). Misschien dachten ze net als ik aan de hoge entreeprijs en dat ze waar voor hun geld wilden. De bioscoop was een oase van rust (min of meer). Maar zelfs daar gingen volwassenen pal voor Dolly (1.30 m) en Ariël zitten, die daardoor de film niet meer konden zien. Hun zoontje wees zijn ouders op hun lompe gedrag (Like).

‘Brave meisjes komen in de hemel, brutale meisjes komen overal’ heb ik aan de kinderen proberen uit te leggen. Met gebruik van veel vindingrijke en laagdrempelige ideeën – vond ik zelf tenminste – zodat ze wel vooraan zouden komen te staan. “Dat horen moeders niet eens aan hun kinderen te leren” was hun reactie. En: “Doe het zelf dan eens”. Tja.

SupermanSuperman vond het al uren niet super meer en wilde naar huis, om alsnog te genieten van zijn vrijgenomen dag. “We willen echt niks meer zien mama”. Om 14.00 uur heb ik me niet langer tegen vertrek verzet.

Opgelucht stonden we in de file naar huis, naar de wekelijkse Patat Avond. Ariël bedacht dat er een ‘Hide Players’-functie bij Lego World moest kunnen worden ingeschakeld, net als in Minecraft. Zodat de andere bezoekers niet te zien zouden zijn. Misschien een idee voor de organisatie volgend jaar. Net als afzetlinten voor (of ‘tegen’) ouders.

Thuis zetten Gamer en Dolly hun bakken met Lego in de woonkamer en maakten zo hun eigen Lego World. Ze hadden genoeg inspiratie opgedaan. Een perfecte broer-zusje bezigheid voor in de Herfstvakantie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *